DE GESCHIEDENIS VAN DE PSYCHIATRIE

Wat heeft men ervan geleerd?

De geschiedenis leert ons dat de psychiatrie een gewelddadige achtergrond heeft. Een psychiater werd in de 18e eeuw een ‘aliënist’ (van Latijn alienare ‘van rede beroven, gek maken’ of letterlijk ‘tot iemand anders maken, vervreemden’) of gestichtsarts genoemd en had als taak om patiënten te bestuderen, begrijpen, verzorgen en helpen bij het overwinnen van hun ‘geestelijke vervreemding’ of ziekte. Dat ‘helpen’ kwam vaak neer op temmen of straffen. Psychiaters waren de opzichters in krankzinnigengestichten. Deze waren niet veel meer dan gevangenissen waarin gedetineerden, krankzinnigen of andersdenkenden halfnaakt en vaak geketend aan de muur werden opgesloten.

Geschiedenis van de psychiatrie: Psychiater Philippe Pinel in het gesticht la Salpêtrière in Parijs (1795)

Psychiater Philippe Pinel in het gesticht la Salpêtrière in Parijs (1795). Op dit schilderij is goed te zien hoe psychiatrische patiënten aan het einde van de 18e eeuw aan de muur werden geketend.

Dwang en wreedheid in de psychiatrie

De geschiedenis van de psychiatrie leert ons dat psychiatrische behandelingen soms heel wreed konden zijn. Isolatie, zweepslagen, eenzame opsluiting en ’temmen’ op welke manier dan ook waren regelmatige praktijken in de oude gestichten die meer een detentie dan een therapeutische functie hadden. Benjamin Rush, de vader van de moderne psychiatrie, was aan het begin van de 19e eeuw overtuigd van de therapeutische waarde van doodsangst en om deze teweeg te brengen gebruikte hij barbaarse methoden. (IJs)baden, laxeer- en braakmiddelen en tot zeven keer per dag aderlaten hoorden tot het psychiatrische repertoire. Rond 1835 kwamen daar ‘fixatie’ en de isoleercel bij. Onder fixatie (het beperken van de bewegingsmogelijkheden) vallen diverse dwangmiddelen zoals ijzeren beugels om iemand aan een bank of muur te bevestigen, riemen om iemand aan bed te binden, spanzeil en dwangbuis. Ook zeer zware slaapmiddelen of opiaten werden ingezet.

Biologische psychiatrie doet zijn intrede

Na 1900 begonnen steeds meer psychiaters na te denken over chemische processen in de hersenen en erfelijkheid. Zo ontstond een puur materialistische stroming die de biologische psychiatrie werd genoemd. Daarin probeerde men alle psychische fenomenen terug te voeren op lichamelijke processen en genetica. In de dertiger jaren kwamen allerlei shocktherapieën in zwang die in De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie in detail beschreven worden:

  • insulineshocktherapie
  • cardiazolshocktherapie
  • elektroshocktherapie

Deze waren alle zeer wrede ‘behandelingen’ met soms een fatale afloop.

Vanaf 1935 en met name na de Tweede Wereldoorlog gebruikten biologische psychiaters nog een andere ‘therapie’ die alle andere qua onmenselijkheid en barbaarsheid overtrof: de hersenoperatie (lobotomie) Deze krankzinnige ingreep die bestond uit de lukrake chirurgische doorsnijding van zenuwvezels in de hersenen, kon een patiënt in een kasplantje veranderen. De operatie was soms dodelijk. De lobotomie is een van de grootste schendingen van de rechten van de mens. Als u over een zeer sterke maag beschikt, kunt u hieronder in een reclamefilmpje zien hoe de operatie in zijn werk ging. WAARSCHUWING: De video bevat uiterst schokkende beelden.

Psychiatrische hersenoperatie (lobotomie)

Psychodynamisch model binnen de psychiatrie

De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie beschrijft het psychodynamische model, een term waarmee de ideeën van de Oostenrijke neuroloog Sigmund Freud (1856-1939) en zijn volgelingen bedoeld worden. Het gaat om theorieën over hoe menselijk gedrag, gedachten en emoties worden beïnvloed door het onbewuste. Impliciet in de term psychodynamisch is de psyche als een dynamisch concept dat uitgaat van het gelijktijdig optreden van een veelheid van oorzaken en gevolgen.

Rond 1900 was Freud de eerste die een grondslag legde voor psychotherapie. Hij noemde zijn behandeling ‘psychoanalyse’. Geïnspireerd door het werk van Freud, kwamen later vele anderen zoals de psychiaters Carl Gustav Jung en Alfred Adler en psycholoog John Watson met hun eigen versies van psychotherapie. Van 1940 tot 1960 was het psychodynamische model mainstream.

De medicijnfabrikanten hadden de biologische psychiatrie nodig voor het vermarkten van haar producten. Ze sponsorden vanaf 1970 op grote schaal onderzoek naar lichamelijke oorzaken voor psychische problemen en om verschillende redenen zorgde dat ervoor dat het snel met de psychodynamische beweging bergafwaarts ging, terwijl de biologische ideologie de belangrijkste stroming binnen de psychiatrie werd.

Het einde van de biologische psychiatrie

De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie documenteert dat de aannames van de biologische psychiatrie net zo bewezen zijn als de humorenleer van de Grieks/Romeinse arts Claudius Galenus (ca. 192-200 AD). De vier humoren oftewel lichaamssappen, bloed, slijm, gele gal en zwarte gal, dienden voor goede gezondheid in evenwicht te zijn. Ze zouden ook bepalend voor iemands gemoedstoestand zijn. Het woord ‘humeur’ vindt zijn oorsprong in de humoren en is net als ‘flegmatiek’ (ontleend aan middeleeuws Latijn phlegma ‘lichaamsvocht, slijm, snot’), ‘melancholisch’ (het Griekse melas, melanos betekent ‘zwart’ en khole ‘gal’), in het Nederlands ‘zwartgallig’, en het Engelse woord ‘sanguine’ (‘hoopvol’ of ‘optimistisch’; van het Latijnse sanguis, sanguinis ‘bloed’) nog steeds in omloop. Dat geldt echter niet voor de humorenleer. Die leer hield vele eeuwen stand en werd pas halverwege de 19e eeuw ontkracht. De biologische ideologie zal ongetwijfeld veel sneller achterhaald zijn. Zoals in De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie uitgebreid en hier summier is aangegeven, zijn de eerste tekenen daarvan al zichtbaar.

Wat heeft men van de geschiedenis geleerd?

De geschiedenis toont dat de psychiatrie als vak weinig geleerd heeft van de barbaarsheden en inhumane behandelingen uit het verleden. Er worden nog steeds mensen onder dwang opgenomen en/of behandeld. Ondanks alle gevaren zijn elektroshocks nog steeds niet verboden en worden zelfs gepropageerd. De shocks worden tegenwoordig gemodificeerd (met spierverslappers, pijnstillers en onder narcose) uitgevoerd, maar die modificatie maskeert enkel de marteling die iemand ondergaat. Mensenrechten worden nog steeds overtreden.

De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie laat zien dat er gelukkig steeds meer psychiaters zijn die de krankzinnigheid van elektroshocks en psychofarmaca inzien. Het is te hopen dat zij snel de overhand krijgen.

Laat u informeren over ‘De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie’. Bestel vandaag nog.

Lees meer in ‘De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie’

De bovenstaande tekst gebruikt citaten uit en is gebaseerd op het boek De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie. Dit naslagwerk van 448 pagina’s bevat uitstekend gedocumenteerde informatie over psychiatrische diagnoses en behandelingen en de gevolgen daarvan voor kinderen en volwassenen. Deze is essentieel voor onder meer artsen, psychiaters, psychologen, verpleegkundigen, wetgevers, parlementariërs, rechters, juristen, forensische artsen, politieambtenaren, werkgevers, orthopedagogen, leerkrachten en ouders. U krijgt antwoorden op vragen zoals:

  • Wat is de wetenschappelijke onderbouwing van geneeskunde in het algemeen en psychiatrie in het bijzonder?
  • Wat is het verschil tussen academische en commerciële wetenschap?
  • Wat is de DSM, hoe heeft dit boek zich ontwikkeld en welke gevolgen heeft dit gehad voor diagnoses?
  • Wat was de ‘Putsch’ die resulteerde in DSM-III en de psychiatrie voor altijd veranderde?
  • Hoe worden psychiatrische diagnoses gesteld?
  • Wat is de geschiedenis van de psychiatrie?
  • Wie veranderde de psychiatrie in een materialistische ideologie door te stellen dat de mens slechts een dier is en dat zijn verstandelijke vermogens in de hersenen zitten?
  • Wat is de biologische psychiatrie?
  • Hoe zit het met de psychodynamische psychiatrie?
  • Hoe heeft de alliantie tussen de psychiatrie en de farmaceutische industrie de geestelijke gezondheidszorg beïnvloed?
  • Hoe zit het met de veiligheid en werkzaamheid van psychofarmaca?
  • Aan de hand van welke drie ontwikkelingen kun je beoordelen of psychiatrische diagnoses en therapieën werkzaam zijn?
  • Wat zijn de diverse shocktherapieën en wat is de onderliggende gedachte om deze in te zetten?
  • Wat zijn de gevaren van elektroshocks?
  • Wat is het verband tussen psychiatrische behandeling en (zelf)moord?
  • Wat heeft de psychiatrie wereldwijd en stelselmatig – tot op de dag van vandaag –gedaan op het gebied van schendingen van de mensenrechten?
  • Wat kunnen welwillende psychiaters doen om schadelijke ’therapieën’ van hun collega’s te voorkomen?
  • Wat is het verband tussen het verslechterende onderwijs en de diagnoses die bij kinderen worden gesteld?
  • Wat is ADHD en wat kun je eraan doen zonder zware medicatie?
  • Wat is het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap (CRPD)?
  • Hoe kan de CRPD het einde betekenen van de psychiatrie zoals wij die nu kennen?
  • Wat kunt u doen om uw kind beter te laten leren?
  • Hoe kun je familie, vrienden of personeel met psychische problemen helpen?

Laat u informeren. Bestel De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie vandaag nog in de webshop van Dodelijke Leugens.

De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie