KINDEREN, OUDERS & ADHD

Zijn harddrugs nodig om je kind te helpen?

Je wilt als vader of moeder natuurlijk het beste voor je kind. Maar wat is het beste? Je zou verwachten dat adviezen uit officiële bronnen, zoals het consultatiebureau (voor kinderen tot 4 jaar), de Gemeenschappelijke Gezondheidsdienst (GGD), het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM), uw huisarts of psychiater de meest betrouwbare zijn, maar helaas is dat lang niet altijd het geval. Dat ligt niet aan de mensen die daar werken of aan uw dokter, maar aan de bronnen waaraan zij hun adviezen ontlenen. Overheden hebben zich sinds de tachtiger jaren teruggetrokken uit diverse openbare taken om het bedrijfsleven en de marktwerking te stimuleren. Onderzoek aan universiteiten wordt daardoor amper meer door de overheid bekostigd.

Tegenwoordig financiert de farmaceutische industrie zo’n 80 procent van het medisch onderzoek en wie betaalt, bepaalt. De uitkomsten van dat onderzoek zijn bijna altijd in het voordeel van de producten van de medicijnfabrikanten. De bovengenoemde kanalen, huisartsen en psychiaters richten zich naar de laatste stand van de wetenschap en volgen daarbij klakkeloos de uitkomsten van de door de industrie gefinancierde onderzoeken.

Zoals in De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie is beschreven, bestaat er een groot verschil tussen louter academische wetenschap en commerciële wetenschap.

Waar staat u dan als ouder en op welke informatie kunt u dan bouwen voor de beslissingen voor uw kind?

Hier vindt u nuttige informatie over ADHD en de daarmee samenhangende leermoeilijkheden.

Kinderen zijn machteloos tegen psychiatrische diagnoses zoals ADHD

Kinderen zijn machteloos tegen psychiatrische diagnoses zoals ADHD en verdienen onze bescherming tegen psychiatrische labels en medicatie.

Wat is ADHD?

ADHD is een term voor een verzameling gedragskenmerken van kinderen die het gezinsleven en het onderwijs stelselmatig verstoren. Tegenwoordig wordt de term ook gebruikt bij volwassenen. De afkorting is afkomstig uit de DSM en staat voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder (aandachtstekort-hyperactiviteitstoornis). Kenmerkend zijn aanhoudende concentratieproblemen, leermoeilijkheden, impulsief gedrag en rusteloosheid. ADHD is geen ziekte of stoornis die storend gedrag veroorzaakt; ADHD is het gedrag zelf. Over de onderliggende oorzaak bestaan heel veel theorieën en speculaties, maar deze komen neer op wetenschappelijk giswerk. Niemand weet het echt. Of toch?

Er lijkt een samenhang te bestaan tussen ADHD en het voortdurend verslechterende onderwijs en de toenemende ongeletterdheid. De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie wijdt hoofdstuk zeven geheel aan dit onderwerp en documenteert het verband. U vindt daar een bijzonder interessante oplossing die niet alleen leerprestaties verbeteren kan, maar ook kindergedrag.

Helaas bestaat er de tendens om  kindergedrag te medicaliseren, dat wil zeggen: het als een medisch probleem te zien. Als u om hulp vraagt bij de officiële kanalen, komt u al snel bij zware medicijnen uit.

ADHD en medicatie

Het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) heeft voor uw huisarts een richtlijn voor ADHD opgesteld. Bij probleemgedrag dient de huisarts in eerste instantie voorlichting en opvoedingsadviezen te geven. Als die niet volstaan, bestaat de tweede stap uit opvoedingsondersteuning en eventueel aanvullend onderzoek naar ADHD. Constateert men aan de hand van de DSM-criteria ADHD, raadt de richtlijn aan om over te gaan tot meer voorlichting , begeleiding van ouder of leerkracht en eventueel gedragstherapie voor het kind binnen de huisartsenvoorziening of basis-GGZ. Als dat niet resulteert in een verbetering, bestaat het vervolgtraject uit de behandeling met methylfenidaat door de huisarts of kinder- en jeugdpsychiater.

U ziet dat methylfenidaat de laatste stap is. Helaas gebeurt het voorschrijven van medicatie in de praktijk al veel sneller. Dit is onbegrijpelijk, want dezelfde richtlijn zegt over de behandeling van ADHD: “Voor de medicamenteuze behandeling is weinig wetenschappelijke onderbouwing.”

Wereldwijd bestaat er slechts één ‘benchmark-studie’ die de verstrekking van methylfenidaat rechtvaardigt: de MTA-studie (Multimodal Treatment Study of Children with ADHD). Behandelaars en officiële adviescommissies verwijzen bijna altijd naar de resultaten van dit onderzoek. Deze suggereren dat methylfenidaat een betere werking heeft dan psychotherapie. Wist u dat dit onderzoek gemanipuleerd is ten faveure van deze uitkomst? In De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie kunt u lezen hoe dit gedaan is en wat de werkelijke uitkomst had moeten zijn.

Methylfenidaat is een harddrug

De gevolgen van de manipulatie van de MTA-studie zijn verregaand, want daardoor werd methylfenidaat wereldwijd op grote schaal voorgeschreven. Methylfenidaat (met de merknamen RitalinConcerta en Medikinet in Nederland; RilatineConcerta en Medikinet in België) is niet bepaald onschuldig. Sterker nog, het is een harddrug in dezelfde klasse als heroïne, LSD, amfetamine en cocaïne. Afhankelijk van de geconsulteerde bron is de stof soortgelijk aan amfetamine of cocaïne.

De overheid heeft methylfenidaat samen met de andere genoemde harddrugs op Lijst I van de Opiumwet gezet. Lijst I bevat alle middelen met een onaanvaardbaar risico voor de volksgezondheid. Methylfenidaat is dus zeker geen goedje dat je zo maar even aan een kind geeft en al helemaal niet gedurende langere tijd. Dat geldt ook voor dexamfetamine (Amfexa) en atomoxetine (Strattera), andere veel gebruikte medicijnen bij ADHD. Lees De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie voor een gedetailleerde beschrijving en de gevaren van deze middelen.

Oplossingen voor ADHD

Bescherm uw kind tegen de stigmatisering van psychiatrische diagnoses. Uit onderzoek blijkt dat het etiket ‘ADHD’ met een negatief zelfbeeld bij het kind samenhangt. En al helemaal willen het beschermen tegen de harddrugs die het na dat etiket maar al te snel en langdurig voorgeschreven krijgt.

Naast de oplossingen voor school die naar alle waarschijnlijkheid al veel problemen ook thuis zullen doen verdwijen, geeft De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie tal van praktische tips die u gebruiken kunt om uw kinderen op natuurlijke wijze te begeleiden in hun groei naar volwassenheid en uit het medische circuit te houden.

Laat u informeren over ‘De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie’. Bestel vandaag nog.

Lees meer in ‘De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie’

De bovenstaande tekst gebruikt citaten uit en is gebaseerd op het boek De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie. Dit tekstboek van 448 pagina’s bevat uitstekend gedocumenteerde informatie over psychiatrische diagnoses en behandelingen en de gevolgen daarvan voor kinderen en volwassenen. Deze is essentieel voor onder meer artsen, psychiaters, psychologen, verpleegkundigen, wetgevers, parlementariërs, rechters, juristen, forensische artsen, politieambtenaren, werkgevers, orthopedagogen, leerkrachten en ouders. U krijgt antwoorden op vragen zoals:

  • Wat is de wetenschappelijke onderbouwing van geneeskunde in het algemeen en psychiatrie in het bijzonder?
  • Wat is het verschil tussen academische en commerciële wetenschap?
  • Wat is de DSM, hoe heeft dit boek zich ontwikkeld en welke gevolgen heeft dit gehad voor diagnoses?
  • Wat was de ‘Putsch’ die resulteerde in DSM-III en de psychiatrie voor altijd veranderde?
  • Hoe worden psychiatrische diagnoses gesteld?
  • Wat is de geschiedenis van de psychiatrie?
  • Wie veranderde de psychiatrie in een materialistische ideologie door te stellen dat de mens slechts een dier is en dat zijn verstandelijke vermogens in de hersenen zitten?
  • Wat is de biologische psychiatrie?
  • Hoe zit het met de psychodynamische psychiatrie?
  • Hoe heeft de alliantie tussen de psychiatrie en de farmaceutische industrie de geestelijke gezondheidszorg beïnvloed?
  • Hoe zit het met de veiligheid en werkzaamheid van psychofarmaca?
  • Aan de hand van welke drie ontwikkelingen kun je beoordelen of psychiatrische diagnoses en therapieën werkzaam zijn?
  • Wat zijn de diverse shocktherapieën en wat is de onderliggende gedachte om deze in te zetten?
  • Wat zijn de gevaren van elektroshocks?
  • Wat is het verband tussen psychiatrische behandeling en (zelf)moord?
  • Wat heeft de psychiatrie wereldwijd en stelselmatig – tot op de dag van vandaag –gedaan op het gebied van schendingen van de mensenrechten?
  • Wat kunnen welwillende psychiaters doen om schadelijke ’therapieën’ van hun collega’s te voorkomen?
  • Wat is het verband tussen het verslechterende onderwijs en de diagnoses die bij kinderen worden gesteld?
  • Wat is ADHD en wat kun je eraan doen zonder zware medicatie?
  • Wat kunt u doen om uw kind beter te laten leren?
  • Hoe kun je familie, vrienden of personeel met psychische problemen helpen?

Laat u informeren. Bestel De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie vandaag nog in de webshop van Dodelijke Leugens.

De verborgen verschrikkingen van de psychiatrie